hmromantic View my profile

[K] Blood Valentine Event

posted on 05 Apr 2014 23:41 by hmromantic in K-Project

 

 

คำเตือน : เอนทรี่นี้โหลดโหด...มาก

 

 

 

เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของ 

 

 

* * *

 

ทีม "ขันน้ำกับไก่ย้วย"

ไซกะ โทโมฮารุ & โทคุอิ ไซคิ 

ได้เข้าร่วมในอีเว้นท์ Blood Valentine เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา !

 

 

 

และนี่เป็นเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นใน
 

.
.
.

  

' วาเลนไทน์สีเลือด '


 


 

 

 

 

 

ในค่ำคืนแห่งความรัก วันวาเลนไทน์ คู่รักมากมายต่างออกมาเดทกันพร้อมหน้า
แต่แล้วก็มีอยู่สองคนที่ไม่รู้ว่ามาทำอะไรดึกดื่นแถวนี้ที่ริมแม่น้ำสุมิดะยามค่ำคืน


 

คนนึงออกมาเดินเล่นตากลมฤดูหนาว
ส่วนอีกคนเหมือนจะมาสำรวจระบบนิเวศยามค่ำคืน..?

 

 

ปั้ก !

อีกคนมัวแต่ดูดาว อีกคนมัวแต่มุดผ้าพันคอ ด้วยความที่พากันเดินไม่มองทางก็เลยชนกันโครม

"เฮ้ยยย...ดวงนั้นไปไหนแล้ววะ" เด็กหนุ่มยังคงมองหาดวงดาวที่เหมือนจะลอยหายไป

เด็กสาวผมบลอนด์ในผ้าพันคอลายสก็อตสีแดงขมวดคิ้วมองเคืองๆ

 

"…ไซคิ ?"

  

 

"เดินเหม่ออะไรของนายมา..."

 

"อ้าว…โทโมะ (-___-?)"
"ไม่ได้เหม่อนะเออว์...แค่ไม่คิดว่าจะมีใครมาเดินย้วยๆอยู่แถวนี้อ่ะนะ (-___-)/"

"ฉันนี่ไงคน..."
"ไม่ใช่...เธอเป็นไก่... (-___-)/"
"..จะไม่จบใช่มั้ยคะคุณขันน้ำ"
"ขันน้ำไม่เก่ง ไม่เทพ และไม่หล่อแบบฉัน ฮรึ (-___,-)"
เด็กสาวหรี่ตามองหน้าอีกคนในความมืด "ขันน้ำมื๊ดมืดด้วย..อืม.."

 

แล้วคนพูดก็ถูกหนังสือเล่มบางตีแปะลงที่หัว

"…ฉันไม่ใช่ขันน้ำ (-___-)/"

 

  

หลังจากทักทายกันตามประสาขันน้ำกับไก่ย้วย(?)ไปแล้วก็เดินลัลล้าเรียบแม่น้ำกันต่อไป
ระหว่างนั้นก็สะดุดเข้ากับกล่องท่าทางน่าสงสัยที่ลอยน้ำมา

 

 

 

ทั้งสองพากันเพ่งมองอยู่สักพักก่อนที่เด็กสาวนึกขึ้นได้แอบใช้พลังควบคุมลมให้พัดมันเข้าฝั่งมา

 

 

แต่ด้วยความซื่อบื้อ...ก็ออกแรงมากไปจนน้ำระเบิดตู้มใส่ทั้งตัวเองและอีกคน...

"(-_____-)" เด็กหนุ่มที่พลอยเปียกปอนไปด้วยล้วงหนังสือเล่มเดิมมาตีเพี๊ยะ "เก่งในเรื่องไม่เป็นเรื่องชัดๆ..."

 

แต่เจ้าตัวก็ยังไม่ละความพยายามและเล็งลมไปที่กล่องอีกรอบโดยมีไฟฉายจากPDAของอีกคนคอยช่วยส่อง

 

 

แต่นั่นก็ไม่ได้ช่วยให้ประสบผลสำเร็จเมื่อคนใช้พลังยังคงเซ่อ...
พอกล่องเข้ามาใกล้ก็พยายามเอื้อมมือไปหยิบ เอี้ยวตัวมากไปจนหล่นตู้มหน้าคะมำลงน้ำไป...

ยิ่งพยายามควานหากล่องก็ยิ่งลอยน้ำไปไกลขึ้นเรื่อยๆ
ด้วยความบื้ออย่างต่อเนื่องก็ทำให้ตัวเองเริ่มจมเพราะน้ำที่ลึกขึ้น

 

"เวรกรรม... (-___-;)"

 

 

และหน้าที่ลากคอขึ้นมาจากน้ำก็เป็นของคนตรงนั้นไปอย่างเสียไม่ได้...

 

 

เมื่อขึ้นฝั่งมาได้ก็โดนดุระนาว...

เหตุผลที่ยอมเสี่ยงชีวิตเพื่อกล่องใบเดียว เพราะดันไปคิดว่าอาจเป็นแมวถูกทิ้งลอยน้ำมา
…ทั้งที่มันเป็นแค่กล่องทึบแท้ๆ จะไปมีได้ยังไง...?

นี่ก็เป็นความหวังดีที่พ่วงความซื่อบื้อเข้ามาด้วย...

 

ขณะที่กำลังเขย่ากล่องอย่างข้องใจ เด็กหนุ่มก็แย่งไปซะก่อนที่จะมีอะไรแตก พอลองเคาะดูแล้วก็ลงมือแกะมันดู เจอบางอย่างที่ถูกห่อเป็นก้อนกระดาษ

 

และนั่นก็คือ มีดเล่มนี้

 


credit : http://www.kitrae.net/fantasy/other_knives_2B.html

 

"โห่ว...คิดว่าอะไร......มีด... (-____-)/"

 

 

 ...เป็นมีดสลักลวดลายสวยงามท่าทางราคาแพง

 

"อาจจะเป็นมีดอาถรรพ์ มีดผีสิง ฆ่าคนตาย อะไรงี้ ..แล้วทิ้งมาทำลายล่ะมั้ง"
เด็กหนุ่มพลิกของในมือไปมาพรอมทำเสียงต่ำๆ หัวเราะหึในลำคอแล้วส่งมีดให้หวังจะแกล้งให้เสียขวัญ(?)

เด็กสาวเหวงเล็กน้อยก่อนจะผลักมันคืนกลับไป
"ถ้าเป็นแบบนั้นฉันยกให้นายเลยละกัน" พยายามยิ้มสู้ให้รู้ว่าไม่ได้กลัว

เกี่ยงกันไปเกี่ยงกันมาเกือบจะได้ทิ้งมีดไป แต่เหมือนลงท้ายก็ได้เก็บเอาไว้เผื่อจะไปแจ้งขายหายที่ป้อมตำรวจ

 

"หรือบางที...อาจจงใจลอยน้ำมาให้ใครสักคน...?"
เด็กสาวลูบคางคิดเหมือนจะสวมวิญญาณนักสืบหาสาเหตุของของมีคมท่าทางไม่น่าไว้ใจนี่

 

มีดอาถรรพ์ ? ของลับ ? อาวุธฆ่าคนตาย ?


ถึงจะเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ค่อยได้แต่ก็พาลให้คิดว่าอาจจะเป็นจริง นั่นเริ่มทำให้เด็กสาวระแวงขึ้นมาหน่อยๆ

ด้วยอากาศที่เริ่มหนาวเย็นขึ้นเรื่อยๆ และอีกคนที่เสียสละให้เสื้อนอกมาคลุมเนื้อตัวเปียกๆไว้ก่อน เด็กสาวก็รีบลากไปหาที่อุ่นๆแวะก่อนจะพากันแข็งตายไปทั้งคู่

 

แต่หารู้ไม่...ว่าที่ไหลตามน้ำมาเมื่อกี้มันห่างไกลจากทางที่คุ้นเคยมากแค่ไหน
ทั้งสองคนพยายามคลำทางกลับไปโดยเด็กหนุ่มเลือกทางที่เรียบไปทางป่า

 

 

ในตอนนั้นเองขณะที่มองเข้าไปในป่าลึกก็เจอเข้ากับเงาประหลาดที่เหมือนกับคนยืนจ้องมองมาทางนี้ 

ด้วยความที่กลัวทุกสิ่งอย่างในความมืดอยู่แล้วเด็กสาวยิ่งจินตนาการไปถึงไหนต่อไหน

 

 

 

พอเห็นอะไรบางอย่างตรงนั้นกระพริบรูปร่างคล้ายหน้าคนกำลังมองมาทางนี้ก็เผลอเดินหนีไปโดยอัตโนมัติ

แต่ก็รู้สึกคาใจอย่างบอกไม่ถูก ด้วยความขี้สงสัยจึงวกกลับไปอีกครั้งแล้วพุ่งตรงไปยังจุดที่ว่า

ไม่กี่วินาทีที่เลาะป่าเข้าไป ทั้งที่คนๆนั้นยังไม่น่าจะไปไหน แต่เขากลับหายไปไม่เหลือไว้แม้แต่ร่องรอย สร้างความหลอนให้แก่เด็กสาวเป็นอย่างมาก

 

มิหนำซ้ำ...

ยังมีบางอย่างขยับเขยื้อนอยู่หลังต้นไม้นั่น

ดวงตาสีแดงวาววับในความมืดจ้องมองมาทางนี้ไม่กะพริบตา

 

 

ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

…แล้วเสียงดังก็ตามมา เด็กสาวตกใจแทบแย่
สะดุ้งใส่แมวตัวนั้นแล้วร้องออกมาเสียงดังก่อนจะรีบเผ่นออกมาอย่างไม่คิดชีวิต

 

 

"เฮ้ โทโมะ กลับมาได้แล้วมั้งง" 

เด็กหนุ่มที่แอบหัวเราะเยาะมาตั้งแต่เมื่อกี้แล้วยิ่งหยุดขำไม่ได้ เขาปาดน้ำตาที่เล็ดออกมาจากการขำไม่หยุด

เธอวิ่งออกมาจนถึงข้างนอก รู้ตัวทันทีว่าอีกคนกำลังหัวเราะตัวเองอยู่ก็เมินหนีอย่างขุ่นเคืองแล้วมุ่งหน้าเดินต่อเหมือนกับรู้ทางแต่ไม่เลย...

 

 

ขณะที่เดินต่อก็ไปสะดุดเข้ากับหิมะกองพะเนินเกือบจะล้มหน้าทิ่ม

 

 

"…ใครช่างว่างมาทำอะไรแบบนี้"
เหยื่อผู้เคราะห์ร้าย(?)เดินกลับไปเตะมันอีกสักรอบด้วยความไม่พอใจ


 

 

"............"

  

 

ทั้งสองคนนั่งยองลงข้างกองหิมะพลางนึกสงสัยว่ามีอะไรอยู่ใต้นั้น

"มันเหมือน...มีอะไรอยู่ใต้นี้จริงๆนะ" เด็กสาวจ้องมองหลุมนั่น

"อะไรอ้ะ? แมว?"
"แมวบ้านนายอยู่ในหลุมเราะ..."
"ทีแมวบ้านเธอยังอยู่ในกล่องทึบลอยน้ำมาได้เลอ... (-___-?)"

เถียงกันไปเถียงกันมาเด็กสาวเริ่มไปนึกถึงอะไรบางอย่างที่ไม่น่าไปนึกถึงมันได้

 

'ซากแมว'

 

ความคิดแง่ร้ายของเด็กที่กำลังขวัญเสียระดับหนึ่ง...

เด็กหนุ่มเองก็เหมือนจะเริ่มดูออก

 

หลังจากลองเขี่ยดูเด็กสาวก็สูดหายใจเข้าแล้วจ้วงหิมะเต็มแรงเพื่อขุดหลุมนั่นขึ้นมา เหมือนมีอะไรบางอย่างอยู่ในนั้นจริงๆ

 

 

แล้วความพยายามก็เป็นผล หลังจากพยายามขุดเต็มกำลังก็ล้วงเอาของปริศนาข้างใต้นั่นขึ้นมาได้
แต่สิ่งนั้นกลับสร้างความเจ็บแปลบที่มือคนถือด้วยความที่จับไม่ระวังและบีบแรงเกินไป

 

 

เด็กสาวหยีตาเล็กน้อยกับความแสบที่ฝ่ามือ แอบตกใจกับแผลที่ได้มาแล้วแอบซับเลือดกับกระโปรง ซุกมันไว้ในกระเป๋าไม่ให้อีกคนเห็น

เธอเปลี่ยนมือที่ถือของนั่นก่อนจะชูมันขึ้นมาให้ดู

 

 

 

เป็นกริชแหลมคมท่าทางอันตรายอย่างบอกไม่ถูก

"ไม่คิดว่ามันน่าสงสัยบ้างรึไง..."

 

 

"บางที…แถวนี้อาจจะเป็นย่านอันตรายเก่าก็ได้อ่ะนะ ประมาณ…
แหล่งซ่องสุมพวกโจร? ยาเสพติด? ของผิดกฏหมาย?"

 

 

ได้ยินอย่างนั้นยิ่งทำให้เด็กสาวเริ่มสงสัยและหวาดระแวงมากขึ้นเรื่อยๆ

 

"งั้นเราควรออกไปจากที่นี่...เดี๋ยวนี้เลย" เธอจับแขนอีกคนหมับหน้าตาซีเรียสขึ้นมา

"อ่า…ไปก็ไป แต่ไม่เห็นต้องเครียดขนาดนั้นเลอ? (-___-)/" เขาตบบ่าเธอเบาๆ
"อยู่กับคบเก่งเทพอย่างฉันแค่นี้ชิลๆน่าา ฮะๆๆๆ (-___,-)b"

"เออ..ก็ไม่รู้ มันระแวงนี่" เด็กสาวสะดุ้งนิด
"นายตะหากที่น่าเป็นห่วง ระวังตัวหน่อยละกัน"

เด็กหนุ่มไม่ค่อยเข้าใจความหมายแต่ก็ตบบ่าแปะ "เธอก็ด้วยแหละน่าา"

 

 

จากนั้นก็พากันเดินต่อ โดยที่เด็กสาวมีท่าทีน่าสงสัยมาตั้งแต่เมื่อกี้ มือทั้งสองข้างซุกลงไปในกระเป๋าเสื้อ
เมื่อเด็กหนุ่มขอกริชดูก็ใช้อีกมือล้วงออกมาให้อย่างทุลักทุเลก่อนจะทำมันตกลงพื้นจนได้

 

"&helli